Zanim ruszysz za granicę - Formularz 111 na zdrowie

 

Polski turysta w razie
potrzeby może bez przeszkód korzystać z pomocy medycznej kraju, w którym wypoczywa. Jest tylko jeden warunek musi mieć przy sobie formularz
E 111.
Polacy jeżdżący po Europie znają już ten dokument. Naszym turystom udziela się świadczeń zdrowotnych za granicą od czasu wstąpienia Polski do UE, czyli od 1 maja 2004 r. Przypomnijmy więc tylko, że formularz E 111 można otrzymać w Narodowym Funduszu Zdrowa.
Nie ma kolejek zapewnia Małgorzata Koszur, rzecznik prasowy zachodniopomorskiego oddziału NFZ. Formularze wystawiane są na bieżąco.
Na podstawie tego dokumentu turysta otrzymuje pomoc w razie wypadku, doznania jakiegoś urazu, nagłego zachorowania, pogorszenia stanu zdrowia, a także np. przy dializie nerek i podłączenia do aparatu tlenowego o ile świadczenia te stanowią część rozpoczętego, regularnego i ciągle trwającego leczenia.
Nie wszędzie jednak należy nam się taka sama pomoc. Jeżeli prawo państwa, w którym przebywamy, przewiduje udzielenie pomocy zdrowotnej za częściową odpłatnością, to poniesie ją każda osoba ubezpieczona, niezależnie od kraju pochodzenia.
Jeśli więc niemiecki ubezpieczony płaci swojemu lekarzowi rodzinnemu 10 euro za pierwszą wizytę w kwartale, to polski ubezpieczony korzystający z usług niemieckiego lekarza zapłaci tyle samo. Podobnie jest z odpłatnością za niemiecki szpital: za pierwsze 28 dni pobytu naliczana jest stała opłata w wysokości 10 euro za każdy dzień dzieci (pacjenci poniżej 18. roku życia) są zwolnione z opłat.
W przypadku braku formularza, turysta w potrzebie również otrzyma pomoc medyczną, ale będzie musiał za nią zapłacić. Później może się ubiegać o zwrot pieniędzy (na podstawie oryginałów faktur lub rachunków), ale procedura jest długotrwała i nie ma gwarancji, że otrzymamy zwrot kosztów.
Formularz E 111 będzie w użyciu do końca roku. Od 1 stycznia 2006 r. obowiązywać będzie karta identyfikacyjna, którą z kolei zastąpi w przyszłości karta elektroniczna.
Druk E 111 (a za pół roku również karta) upoważnia nas do korzystania z publicznej służby zdrowia wszystkich 25 krajów Unii Europejskiej: Portugalii, Hiszpanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Niemiec, Austrii, Czech, Słowacji, Włoch, Malty, Grecji, Cypru, Słowenii, Węgier, Irlandii i Wielkiej Brytanii (w tym Gibraltaru) oraz Norwegii, Islandii i Liechtensteinu.
 

 (lw)